W. Figura św. Jana Nepomucena w Warszawie (ul. Senatorska) Pomnik świętego Jana Nepomucena we Włocławku. Figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem i św. Jana Nepomucena we Wrocławiu. Pomnik św. Jana Nepomucena na Ostrowie Tumskim. Pomnik Jana Kilińskiego w Warszawie. Kładka Pamięci. Kolumna Zygmunta III Wazy. Pomnik Marii Konopnickiej w Warszawie. Pomnik Mikołaja Kopernika w Warszawie. Pomniki Janusza Korczaka w Warszawie. Pomnik Wojciecha Korfantego w Warszawie. Pomnik Tadeusza Kościuszki w Warszawie. Pomnik Kościuszkowców. Pomnik rozebrano na początku II wojny światowej. Nie wiadomo co się stało z krzyżem, podstawę natomiast wykorzystano do wybudowania kapliczki Matki Boskiej w 1957 roku. Na jej frontowej stronie widniej dziś napis „BOŻE W TWOIEM RĘKU ŚMIERĆ I ŻYCIE”, nawiązujący do pierwotnego, wotywnego charakteru poprzedniej kapliczki cash. For faster navigation, this Iframe is preloading the Wikiwand page for Figura Matki Boskiej na Minikowie w Poznaniu. Connected to: {{:: Z Wikipedii, wolnej encyklopedii Figura Matki Boskiej na Minikowiew Poznaniu nr rej. 135B z 1993 Państwo Polska Miejscowość Poznań Miejsce ul. Baranowska 12 Typ pomnika posąg na kolumnie Projektant 1892 Położenie na mapie Poznania Położenie na mapie Polski Położenie na mapie województwa wielkopolskiego 52°21′28,0692″N 16°56′42,0144″E/52,357797 16,945004 Figura Matki Boskiej – figura Matki Boskiej zlokalizowana w Poznaniu, na Minikowie, przy ul. Baranowskiej 12. Figura Matki Boskiej z Dzieciątkiem na ręku na kolumnie stoi przed bamberskim gospodarstwem Schneiderów (pierwotnie Heigelmannów), stanowiąc element zabudowań tego zespołu. Gospodarstwo powstało w XIX wieku, a w latach 1912-1914 zostało rozebrane i wybudowane od nowa. Kolumnę o wysokości 4,5 metra ufundowało prawdopodobnie trzecie pokolenie Heigelmannów – Józef i Marianna w 1892. Pierwotnie ogrodzona była metalowym płotkiem, nie dochowanym do czasów obecnych. Okupanci hitlerowscy zdewastowali figurę, odrywając jej głowę. Szkodę naprawiono po wojnie. W latach 70. XX wieku kolumnę przeniesiono na teren gospodarstwa. Wcześniej stała przed płotem, ale kolidowała z poszerzeniem ulicy Baranowskiej. W rejestrze zabytków znajduje się od 1993 (nr 135B)[1]. Przypisy ↑ Maria Paradowska, Bambrzy w Starołęce, Minikowie i Czapurach, w: Kronika Miasta Poznania, nr 4/2009, ISSN 0137-3552 {{bottomLinkPreText}} {{bottomLinkText}} This page is based on a Wikipedia article written by contributors (read/edit). Text is available under the CC BY-SA license; additional terms may apply. Images, videos and audio are available under their respective licenses. Figura Matki Boskiej na Minikowie w Poznaniu {{ of {{ Date: {{ || 'Unknown'}} Date: {{( | date:'mediumDate') || 'Unknown'}} Credit: Uploaded by: {{ on {{ | date:'mediumDate'}} License: {{ || || || 'Unknown'}} License: {{ || || || 'Unknown'}} View file on Wikipedia Thanks for reporting this video! ✕ This article was just edited, click to reload Please click Add in the dialog above Please click Allow in the top-left corner, then click Install Now in the dialog Please click Open in the download dialog, then click Install Please click the "Downloads" icon in the Safari toolbar, open the first download in the list, then click Install {{::$ {{:: {{:: - {{:: Follow Us Don't forget to rate us Dawny Plac Mariacki (dziś Plac Mickiewicza) we Lwowie jest jednym z tych miejsc w mieście, które podczas każdej kolejnej wizyty we Lwowie mija się praktycznie bezrefleksyjnie. Ot figura Najświętszej Maryi Panny na dawnych Wałach Hetmańskich. Niby nic ciekawego, ale jednak i to miejsce pochwalić się może bogatą i – jak wiele miejsc we Lwowie – dramatyczną historią. Przejście dla pieszych przy kiosku przy skrzyżowaniu ul. Kopernika i dawnych Wałów Hetmańskich to miejsce w którym ulice przekracza się prawie zawsze. Przejdziecie tędy idąc z Rynku lub okolic Katedry do Splitu albo wyśmienitej kawiarni Poczta Mikolascha i dawnego Pasażu Mikolascha. Przejdziecie tędy udając się do muzeum w Pałacu Potockich lub idąc w stronę oddalonego od centrum budynku dawnego Ossolineum. Miejsce to zobaczycie też chociażby składając kwiaty przy pomniku Adama Mickiewicza. Fot. NAC Historia Placu Mariackiego i zdobiącej go figury sięga daty podjęcia decyzji o zasklepieniu rzeki Pełtwi przepływającej obok centrum Lwowa. Budowa systemu kanalizacji we Lwowie umożliwiła “schowanie” rzeki pod ziemię oraz dalszy rozwój polegający chociażby na budowie słynnego Teatru Wielkiego. Kształt placu to jeden z niewielu śladów, które Pełtew pozostawiła na dzisiejszym Lwowie. W miejscu w którym obecnie stoi pomnik Adama Mickiewicza rzeka rozwidlała się tworząc niewielką wysepkę. To tu na początku stała ozdobna figura NMP. W 1841 roku działała w tym miejscu studnia zdobiona urną. Hrabia Władysław Badeni, a właściwie jego żona, w 1861 roku nabyła rzeźbę wykonaną w Monachium w 1859 roku. W 1862 roku przygotowano podstawę pod pomnik i przy ówczesnym placu arcyksięcia Ferdynanda d’Este ozdobiono go również latarnią. W 1871 roku zmieniono nazwę placu na Plac Mariacki. W 1897 roku zawiązał się komitet, którego celem była budowa pomnika Adama Mickiewicza we Lwowie. Rok później zorganizowano konkurs na projekt monumentu, który ostatecznie wygrał słynny rzeźbiarz Antoni Popiel. Oznaczało to jednak konieczność przeprowadzki dla posągu Najświętszej Maryi Panny. W 1904 roku rzeźba stojąca na rozwidleniu dawnej rzeki przeniesiono została o kilka metrów na drugą stronę placu. Na honorowym miejscu stanął bowiem nasz wieszcz Adam Mickiewicz, którego gigantyczną kolumnę odsłonięto 30 października 1904 roku. Stara figura nie została pozostawiona samej sobie. Lwowski magistrat ogłosił konkurs na zagospodarowanie części placu będącego nowym domem dla rzeźby. Konkurs wygrał lwowski architekt Michał Łużecki. Ten sam, który później opiniował projekty przygotowane w konkursie na projekt Cmentarza Obrońców Lwowa. Łużecki przygotował nową fontannę i postument. Wydawać by się mogło, że był to koniec wędrówki świętej figury po Lwowie. Niestety… Decyzja Stalina i nastanie nowych czasów we Lwowie było dramatem dla wysiedlanych mieszkańców miasta, ale nie tylko dla nich. Aktywnie zwalczano wiarę obojętnie jakiego wyznania. Tak było i w wypadku omawianej rzeźby. Nowej władzy nie podobała się święta figura w jednym z centralnych punktów Lwowa. Nie dość, że ufundowana przez polską “burżuazję” to jeszcze przedstawiająca wizerunek Matki Bożej. Władze Ukraińskiej Republiki Socjalistycznej zdecydowały o zniszczeniu rzeźby wraz z fontanną. Ogółem zniszczono w mieście blisko 2 tysiące zabytków w postaci religijnych figur i rzeźb zdobiących chociażby wejścia do zabytkowych kamienic. Ślady po nich łatwo zauważyć przyglądając się starym budynkom. Jedziesz do Lwowa lub na Ukrainę? Sprawdź oferty noclegów: Rozumnym mieszkańcom Lwowa udało się uratować rzeźbę, tak jak później przed zakusami nowych władz ratowano groby na Cmentarzu Obrońców Lwowa. Figura trafiła do Kaplicy Boimów nieopodal Katedry Łacińskiej. Nawiasem mówiąc – kaplica też nie podobała się nowym włodarzom Lwowa i po wojnie przerobiono ją na składzik. Elitarne miejsce na dawnych Wałach Hetmańskich zajął socrealistyczny monument. Ostatecznie figura pochodząca z 1859 roku trafiła w 1992 roku do dawnego kościoła i klasztoru Bernardynów we Lwowie, który z resztą również nie przetrwał złych czasów w oryginalnej formie. Od 1991 świątynia zamiast rzymskokatolickiego przeznaczenia służy za cerkiew św. Andrzeja obrządku bizantyjsko-ukraińskiego. To i tak dobrze, bo wcześniej pozostawiono go bez remontów w stanie ruiny. Więcej o losach charakterystycznej świątyni przeczytacie w tekście o kościele Bernardynów we Lwowie. Zobaczycie tam też zdjęcie oryginalnej rzeźby z 1859 roku. Na dawnych Wałach Hetmańskich stoi dziś kopia oryginału, którą zdecydowano się postawić tu dopiero w 1996 roku. Odsłonięcia nowej rzeźby z białego marmuru dokonano 14 października 1997 roku. Polecamy również: 15 najciekawszych miejsc we Lwowie. Te atrakcje we Lwowie warto zobaczyć TOP Ciekawe muzea i galerie we Lwowie – ceny atrakcji Pomnik Jana III Sobieskiego. Ze Lwowa do Gdańska… Powiązane wpisy Warto przeczytać również:

figura matki boskiej na pomnik